Seni düşündükçe zamansız yağmurlar yağıyor gözlerimden İçimde dinmeyen fırtınalar başlıyor esmeye Sensizlik miydi içimi acıtan Yoksa yalnızlık mı? Anlamaya çalıştıkça yüreğimdeki diken daha da derine batıyor Derine gittikçe durdurulamayan bir kan seli oluşuyor gözle görülmeyen Acısını sadece benim hissetigim ama gözlerimden fışkıran Kimsenin bilmediği, senin yalanlarının yaktığı kor bir ateş
Sana güvenmişti bu yürek "Vazgeçilmezim oldun"demiştin "Kimse vazgeçilmez değildir." demiştim sana.
Meleğim demiştin Ne çok sıfat yüklemiştin bana "Ağır geliyor bu sıfatlar" dediğimde, "Hepsini hakediyorsun çünkü hepsi sensin" demiştin.
Rüzgarın kızı bir kasırgada kayboldu sayende... Fırtına öncesi bir sessizlik hakimdi son gecemize Veda edercesine bakıyordun gözlerime Böyle bakma" dediğimde "Ne vedası" demiştin. Nerden bilebilirdim ki ELVEDA diyeceğini
O kadar hayal kurma demiştim sana, Sonra hayalkırıklıkları canını yakar diye... Zorla düşler gördürdün bana mutluluk üzerine Sonra beni kasırganın ortasında bıraktın Söylemiştim sana "savunmasız bir bebek gibiyim varlığınla mutlu ederken beni yokluğunla canımı acıtma" diye...
Kasırgadan kurtuldum sen olmadan Hiçbirşey eskisi gibi olamaz biliyorum Ama Hayat devam ediyor, edecek de... Bana mutlulukların yanında hüzünler de getirecek Ve ben başım dimdik, ayakta kalacağım İnadına inadına...
O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin. Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü. Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın. Ve zaten genellikle O daha az sever seni, Senin O'nu sevdiğinden. Çok sevmezsen, çok acımazsın. Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem. Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini... Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin. Senin değillermiş gibi davranacaksın. Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın. Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın. Çok eşyan olmayacak mesela evinde. Paldır küldür yürüyebileceksin. İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin. Gökyüzünü sahipleneceksin, Güneşi, ayı, yıldızları... Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. "O benim." diyeceksin. Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin... Mesela gökkuşağı senin olacak. İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın. Mesela turuncuya, yada pembeye. Ya da cennete ait olacaksın. Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın. Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat. İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...
Seni Seviyorum, Çünkü; Her sabah kalktığımda yaşamak için tek nedenim, sen varsın ... Fakat seni sevmek için binlerce nedenim var ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Bu siyah beyaz dünyada tek renk sensin, Bir ressamın fırçasından çıkmış gibi ... Ama alalade bir renk değil, Gökkuşağının her tonunu gölgede bırakan bir renk ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Bu soğuk günde içimi ısıtan bir esinti gibisin ... Hafiften esiyorsun, iliklerime işleyerek ... Sonra da kaybolup gidiyorsun, daha nereden geldiğini Anlayamadan ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Seni Sevmekten başka bir şey gelmiyor içimden ... O kadar doğal ki bu duygu ruhumun derinliklerinde, Sanki doğduğumdan beri var ... Sadece ortaya çıkmak için seni bekliyordu ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Sensiz bir yaşamı artık düşünemiyorum ... Sensiz bu kuru dünyada yaşamaktansa, ölümün soğuk nefesini öpmeyi bir daha hiç seni görmemektense hayata arkamı dönmeyi tercih ederim ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Ne zaman bir aşk şiiri duysam, mısralardan sen akıyorsun ... Ne zaman eski bir şarkı gelse kulağıma, Gitar telleri arasından süzülen notalar, seni getiriyor bana ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Sen hep benimlesin ... Gözümü kapatmam yeterli seni görmem için ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Gözlerinin içinde binlerce yıldız, Gecenin karanlığını delip geçiyor ... Bana bakarken kendimi yıldızlara tepeden bakıyor gibi hissediyorum ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Benliğim sana ait ... Sen onu buruşturup çöpe de atabilirsin, Kalbine yakın bir yere de koyabilirsin ... Tanrım !!! O kalbine yakın bir yerde olmak istiyorum ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Sen sensin ... Ama sen beni ben olduğum için seviyor musun Onu kim bilir ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Seni Sevmeyi Seviyorum ... Seni koklamayı seviyorum ... Sana dokunmayı seviyorum ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Saçların ellerimin arasından kayıp giderken, Dünyada cenneti bulmuş gibiyim ... Bir an elimde tutuyorum o cenneti ... Bir an sonra belki de tamamen ellerimden kayıp gidecek ...
Seni Seviyorum, Çünkü; İçimde bir umut var ... Bu şiiri belki başucuna koyarsın ... Kim bilir belki yanına da ''Kırmızı'' bir gül ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Tanrı çiçekleri yaratırken seni de onlarla beraber yaratmış ... Papatyadan güzel, Zambaktan asil, Manolyadan tatlı, Gülden daha güzel kokulu ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Güzelliğine melekler imreniyorlar ... Dünyada ise, Ölümlüler arasında galiba bir tek benim gibi bir iki şanslı Onu farkedebiliyor ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Ölene kadar, yok olana kadar seninle olsam, Bu herhalde bir ceza gibi gelir, Daha çok senle olamadığım için ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Senin tarafından Sevilme fikri bile bir insanı hayatı boyunca mutlu edebilecek kadar güzel ve asil ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Seni anlatmak için mısralar yetmiyor ... Düşünüyorum bir kış gecesi bunu yazarken, Acaba kaç şair senin güzelliğini anlatmak için binlerce mısra yazdı ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Senin gülümsemen güneşin doğuşu gibi, İnsana her şeyi unutturuyor, Sadece seyredip tadına varma hissi uyandırıyor ...
Seni Seviyorum, Çünkü; Bu kadar nedenden sonra bile SENİ ne kadar SEVDİĞİMİ anlatamadım
''Seni seviyorum'' sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.
Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?
Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek...
Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?
Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.
Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?
Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana... Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek... Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.
Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?
Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak... Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.
Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?
Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.
Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?
Nereden bileceksin?
Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi... Isırmazdım dilimin ucunu... Özlemezdim seni yanımdayken.Kıskanmazdım.
Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda... Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda serhoş olmazdım.
Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize... Ve her kulaçta haykırırdım seni..
Ama sen hiç benimle olmadın ki... YA AKLIN BAŞKA YERLERDEYDİ YA YÜREĞİN...
İnsanların verdiği hayat sevgidir. Niçin yalnız sana yazdığımı sorma, niçin yalnız sana geldiğimi...
Sana gelişim işte bundan. Sen aşkı anlatıyorsun, yaşatıyorsun bana. Çünkü yaşıyorsun.O sözlerin kalbinden geldiğini kalbime vuruşundan anlıyorum ben. Sözlerin değil beni sana bağlayan, O sözlerini manasına vurgunum.
Niçin mi sen?
Sen benden önce vardın, varoluşun bu yüzden. Ve sen benden sonrada varsın, sana tutunmam aşka ve varlığa duyduğum özlemden!
Sen benim sözlerimsin. Seni kalbime koyuşum bundan. Ve sen dostsun. Ruhuma sığınak ararken haykırmam hep bu yüzden...
Ve sen dostsun, arkadaşsın. Sen içimi koruyan bir elbisesin. Ben ruhunun çıplaklığını örtüğün tenim. Sen de bunları yaşıyorsun ama saklıyorsun kendinden. Kalbinin sesini dinle bir an. Duyacak o zaman sevginin ve aşkın sesini. Bir liman aradığını ve bu limana sığınmak istediğini...
Gecenin sıcağı emip, serin serin üflediği bir saatte;gözlerimi dikmişim gökyüzüne yine seni düşünüyorum..Düşünüyorum o halde varsın..Hep olduğun yerde, içimin en sakınılanındasın..."
"Saklıyorum seni bi yerlere, bekle biraz..Tam, acılarına merhem olduğumu söylerken çektiğim fotoğrafının yanına koyuyorum.. Gözlerinin yeşili… İki farklı tonu nasıl da güzel..Biri güneş vurmuş gibi parıltılı taze bir fidan ve diğeri puslanmış bir akşam üzerinde olgun bir koca çınar..."
Yaslandığım... Dinlendiğim... Kendime dillendiğim... Yapraklarını dökme sakın... (Dilekler bağladım bile dallarına) . . "Bize dair...Umut yüklü, henüz yitmemiş….Defter aralarında sakladığım kurumuş gül gibi saklıyorum seni içimin sayfalarında..Kimseler bilmesin demiştin, sakınıyorum..En büyük hazinem oluyorsun çocuk aklıma..Hırsızlardan sakınmak için kilitli tutuyorum dudaklarımı.. Sana susuyorum.. Lal olup bize “sus” uyorum..Bir gülüşünle su veriyorsun gönlüme..."
Bulut olup... Çisil çisil elerine yağıyorum... Sonra şımarık küçük sevgilin oluyorum... Sımsıkı sarıl, bırakma sakın... ( Kokunu çektim bile içime) . . "Narkoz almış gibi uykuya hazırım şimdi,sen kokulu rüyalara…Yarı baygın, yarı ölü halimdir sana en yakın olduğum zaman..Elimi uzatsam değecek kadar, gözlerimi yummam yeter..İşte buradasın..Kolların bana açılmış..Uçurtmamsın sevdaya doğru ayaklarımı yerden kesen..."
Savruluyorum... Rüzgar kirpiklerimle sevişiyor... İçim çekiliyor... Takılıp gerçeklere, durma sakın... (Ben çoktan düştüm bile içine) . . "Zamansız oldu, biliyorum..Hatta biraz da geç..Akıl edemedim, düşüşleri..Ben alışkınım uçurum kenarlarına, rüyalarımda çok atladım boşluğa, süzülüp parmak uçlarımda konuverdim sevdaya..."
Ben gerçeğe hiç böyle çakılmadım... Bilemedim... Uyandım... Mahmurum ve hala aşık...(Acıtmadım ya seni……)!
Öyle çok özledimki aklıma her düştüğünde gözlerim doluyor Öyle kocaman öyle büyüksün ki içimde çıkarsam bom boş kalacak Bıraksam bize yazık olacak Seni sewmeye sana bağlanmaya sana alışmaya alışmışım çoktan Yokluğun ağırr soğuk çaresiz Düğümleniyor boğazım içim çekiliyor acıyor her yanım sensin kanıyor yaram kapanmadan inadına Zaman herşeyin ilacı unutursun dediler Ama ben özledikçe sewdim sewdim bi daha sewdim Göremedikçe gözlerim gözlerini bittim tükendim eridimm Tenini kokunu ellerini sesini çok özledim Ne deliyim ne divane sadece çoook büyük sewdim Ne sen bana kal diyebildin ne ben sana gitme dedim DİYEMEDİM Varlığındaki huzur yokluğundaki acı kadar büyük Biliyorum ben imkansızı sewdim Şimdi bu belki bi ceza belki bi ah Ama yaşadım aşkın en büyüğünü Gördüm insanın en dürüstünü Tam düşerken tuttun ellerimden şimdi ihtiyacı var ellerimin ellerine Gelsem yolu yok sewsem sonu yok Senden geriye kalan bu koskoca özlem Kokun kaldı kalbimde birde yetiniyorum onunla Canımm derdin ya hep birde o sesin kulağımda Dua edip uyumak kaldı elimde tek şans Belki rüyamda sımsıkı sarılırım sana Özledim özledim çok özledimmmm...
